آهسته ؛  از کنار نگاهم عبور کرد
آرامش قشنگ مرا غرق شور کرد
شاید که عاشق شده ام؛ دوست دارمش
این جمله مثل برق؛ به ذهنم خطور کرد
مهتاب وار ؛ توی شبم پا  نهاد  و  بعد
شب های سوت و کور مرا غرق نور کرد
من را به درک تازه تری از خودم رسا ند
خورشید مهر بود  که  در من  ظهور کرد
مشغول خورد و خواب و چه دانم ؟ ... از این قبیل ؛
بودم که عشق ؛  مقصد من را  شعور کرد
من توی خواب هم ؛ به تو دستم نمی رسید
این را خدای خوب خودم ؛ جفت و جور کرد
ای کاش ؛ پیش از این شده بودی نصیب من
بی شک  ؛ در این  زمینه ؛  خدا هم  قصور کرد  . . .