سلام
دوستدار شما مسعود

ایدیم masoud_freelove

منم که شهره شهرم به عشق مرزیدن
منم که دیده نیالودم به بد دیدن
وفا کنیم و ملامت کشیم به خویش
که در طریقت ما کافریست رنجاندن
××××××××××××××××××××××
از بس که دیوار باغ دلم کوتاه است
هر که از کنارش میگزرد
به هوای هوسی هم که شده باشد
نظری میکندو میگزرد
شاخه ای میشکند
میوه ای میچیند
به صفاو سادگی باغ میخنددو
غافل از ویران کردنم
بی رحمانه
میگزرد
××××××××××××××××××××××


نبسته ام به کس دل نبسته کس به من دل
چو تخته پاره بر موج رها رهارها من
ز من هر انکه او دور چو دل به سینه نزدیک
به من هر انکه نزدیک از او جدا جدا من
ستاره هانهفته ام در اسمان ابری
دلم گرفته ای دوست هوای گریه دارم

×××××××××××
اشکی که بی صداست
پشتی که بی پناست
دستی که بسته است
پایی که خسته است
دل را که عاشق است
حرفی که صادق است
شعری که بی بهاست
شرمی که اشناست
دارایی من است...
ارزانی شماست
×××××××××××××××
من نشاني از تو ندارم
اما نشاني ام را براي تو مي نويسم:
درعصرهاي انتظار،
به حوالي بي کسي قدم بگذار!
خيابان غربت را پيدا کن
و وارد کوچه پس کوچه هاي تنهايي شو!
کلبه ي غريبي ام را پيدا کن،
کناربيدمجنون خزان زده
و کنارمرداب ارزوهاي رنگي ام!
درکلبه را باز کن
و به سراغ بغض خيس پنجره برو!
حرير غمش را کنار بزن! مرا مي يابي
××××××××××××××××